Niet fit door de hitte of de kou? Taaladvies Vlaanderen geeft uitleg over meteorosensitief zijn

Je wilt er helemaal niet over klagen. Tjonge, kijk toch eens, wat een prachtig zonnetje en geen wolkje aan de lucht. Op zich prima. Alleen denk ik dat voor mij het extreme tegen me werkt. 29 en 30 Graden is gewoon teveel van het goede en ik heb daar last van. Minder pit, minder energie en gewoon een beetje lamlendig. Op 24 juni las ik een artikel van Taaladvies Vlaanderen dat er een nieuw woord is: meteorosensitief. Dat gaat hierover en hoewel het woord aan de ene kant op mijn lachspieren werkt, ben ik op de een of andere manier ook wel blij met dit woord. Dat komt omdat ik dan denk als er een woord voor is, zullen veel meer mensen dan ik stiekem denken aan 20-25 graden. Dat is voor mij ideaal. Hoe zit jij erbij met dit weer? Vol energie of juist meer richting futloos?

Dit is de tekst van Taaladvies Vlaanderen:

Werkte het sombere weer van de afgelopen maanden op je gemoed? Dan ben je mogelijk meteorosensitief. Meteorosensitiviteit verwijst naar de gevoeligheid voor de weersomstandigheden, zowel lichamelijk als mentaal. Weergevoelige mensen ervaren bijvoorbeeld vermoeidheid of stemmingswisselingen door het slechte weer. Zonlicht zou dan weer een positieve invloed hebben. Vrouwen blijken meteorosensitiever te zijn dan mannen en het weer beïnvloedt mensen op verschillende manieren: veel mensen zijn gevoelig voor regen of somber weer, maar er zijn er ook die last hebben van zonnig of warm weer.

Lees meer

“Hij is gewoon lui” zei de juf van groep 3

Ik denk terug aan die ochtend en ik hoor de juf van groep 3 nog zeggen: “hij is gewoon lui’. Ik kijk haar aan en zij mij. Zij lijkt volledig overtuigd van haar mening. Met haar harde stem, zo’n stem die door je hersens heensnijdt, als je iets hoort waarvan alles in je zegt: hier klopt iets niet! En dat voelde ik al een tijdje. Wat voelde ik me machteloos. Het lag dus aan hem?

Toen hij groep 2 had overgeslagen, ging hij vol goede moed naar groep 3. Daar zou hij dan eindelijk echt iets gaan leren. Gelukkig maar, want zo jong als hij was, had hij al meer dan eens gevraagd waar school voor diende. In zijn beleving bleef het eureka moment van ‘eindelijk iets leren’ uit. Rond groep 3 blijkt een kind toch echt die drang naar leren zelf te hebben ontwikkeld, want het was echt niet zo dat wij dat verkondigden. Hij trok de stap-voor-stapaanpak echt niet. Letter voor letter, waardoor genoeg tijd om al het geleerde te analyseren. Zo gebeurde dit. Er moest van juf een boek mee naar huis. Leesmeters maken. Hij moest echt meer gaan lezen, dan kwam de rest vanzelf. Dus dat boekje ging mee naar huis en voordat ik het wist vloog het door de kamer. “Mama, weet je wat er in mijn boek staat?” Pik! Kijk maar, hier staat het:  d-e  k-i-p  p-i-k-t. Dit is belachelijk! Dat lees ik niet meer.

Nu ik hier 13 jaar later als specialist hoogbegaafd zijn op terugkijk, zie ik waar het misgaat. Had ik dat toen maar geweten.

  • het moeten, waardoor het autonome van (keuze) vrijheid en eigen keuzes maken wordt geblokkeerd
  • stap-voor-stapaanpak die totaal niet aansluit en niemand die zich afvraagt of een andere aanpak, strategie wel zou werken?
  • het niet luisteren naar een ouder, die ziet dat het niet goed gaat met haar kind
  • het kind dat het graag goed wil doen, maar totaal kwijt is hoe dan?
  • een leerkracht die het probleem bij het kind laat en vergeet dat je ook kunt reflecteren op jezelf en het onderwijsaanbod
  • dat de leerkracht daarvoor om hulp mag vragen bij een collega, ouders, professional
  • onderpresteren, in groep 3 al..
  • ……
  • …… Ik ben benieuwd waar jij aan denkt? Wat kun je toevoegen? Laat het weten!
Lees meer

Met tegenzin naar school

Zat jij na het weekend of vakantie in je maag met een kind die niet naar school wilde?
Die een paar dagen geleden al slechter begon te slapen? Boos werd omdat jij op het
verkeerde moment zuchtte? Dat je maar niet begreep waar het toch allemaal vandaan komt?
Natuurlijk is het super om vakantie te vieren en wil je niet naar school. Logisch, dat hebben
toch alle kinderen? Nou, niet allemaal. Helaas wel veel kinderen .
Op zich niets bijzonders, even weer een dagje wennen en dan gaat het wel weer, net zoals je zelf
ervaart als je weer gaat werken na vakantie of weekend.
Maar wist jij dat dit gemiddeld genomen heel vaak voorkomt bij kinderen die (vermoedelijk)
hoogbegaafd en hooggevoelig zijn? Het is echt zo.
Het is een combi die garant staat voor gedoe op school. Lekker dan als jij daar net mee te
maken hebt. Je hebt misschien al genoeg aan je hoofd.
In ons land en tot ver daarbuiten is een groot gemis aan ondersteuning voor vermoedelijke
cognitief, hoogbegaafde en hooggevoelige kinderen.
Het gaat juist niet om de kinderen die hoge cijfers voor schoolwerk in de vorm van
oefeningen, toetsen en methodes behalen. Dat is een misvatting. Alsof het eerste deel van
het woord hoogbegaafd garantie geeft voor hoge cijfers en makkelijk leren. Helaas. Dat is
pertinent onjuist.
Het gaat om kinderen die school stom vinden. Die er buikpijn van krijgen. Die niet meer
willen en thuis willen blijven. Niet voor een dag, maar voor altijd.
School wordt nooit leuk of interessant als je anders denkt, voelt en doet.

Vanuit Kidsemotion begeleid ik met een team van professionals en ervaringsdeskundigen
vanuit ACT en coaching kinderen, jongeren en ouders die vastlopen. Thuis of op school met
kenmerken van hoogbegaafd en hooggevoelig zijn.

Lees meer

Wat is er zo hoog in hoogbegaafd? Hoage boamen vangen veul wind

Op Flakkee zeggen we: hoage boamen vangen veul wind.
Ik woon er zelf al twintig jaar niet meer.
Maar ik kom er graag en ben er trots op dat ik van Flakkee kom.

Ik deel even mijn gedachten.
Er is iets ontstaan dat niet klopt.
Het hele woord HOOGbegaafd.
Dat woord is ooit ook maar bedacht.
Wat werd toendertijd verondersteld dat zo hoog is?
Het gaat om een hoog IQ?
En dat kunnen we meten, gelukkig.
Dat kopt niet, echt niet, niet altijd.
Wat het onnodig ingewikkeld maakt, omdat het niet klopt.
Een (vermoedelijk) hoogbegaafde op een hoog voetstuk plaatsen.
Qua hoge verwachtingen…
Hoge bomen vangen immers veel wind.
Het is herfst, het waait veul.
Hoeveel (tegen)wind treft het hoogbegaafde kind?
Hoeveel wind moet het incasseren?
Het kind heeft er zelf niet om gevraagd.
Niet om die wind, niet om het hoogbegaafde.
Laten we meebewegen.
Stop met meten of die boom hoog of laag is.
Stop alsjeblieft met meten om te weten in welk hokje dit kind kunt stoppen.
Beweeg mee met de behoefte van elk kind.
De wind en de herfst, je kan er zo heerlijk mee spelen.
Gehoord en gezien worden en ertoe doen.
Dat zijn de wortels, dat is de basis.
Van daaruit bekeken zal je eens zien hoe mooi die boom groeit en in beweging is.
Ik wens het elk kind toe, samen met degene die dichtbij hem of haar staat.
Voeden met aandacht en begrip.
Dan kan die boom, hoog of laag gewoon groeien.

Lees meer

Webinar hoogbegaafde kinderen; herkennen en begeleiden in zorg en onderwijs.

‘We hebben alles geprobeerd, niks helpt’ en toen kwamen we bij jou uit.

Stress, machteloosheid, geen vat meer hebben op de situatie, thuis en op school.
Hoogbegaafde, hooggevoelige kinderen en jongeren die door de vele misverstanden en onwetendheid niet (h)erkend worden.
Met als gevolg vaak ongekende problemen als ze niet worden gehoord en gezien in wie ze zijn.
Daar wil ik mijn steentje aan bijdragen.

Afgestemde begeleiding in ontwikkeling en weten wat nodig is.
Hoe mooi, als er verandering en verbetering komt, door jouw bijdrage.

Hoogbegaafd en hooggevoelig komt vaker voor dan wordt verondersteld.
Jouw rol kan essentieel zijn als je de vaak ‘verborgen kenmerken en signalen’ ontdekt.
Wil jij je hier meer bewust van zijn, beter herkennen en daardoor weten hoe je kunt ondersteunen en begeleiden?

Schrijf je in voor het online webinar: herkennen en begeleiden van hoogbegaafde en hooggevoelige kinderen

Graag deel ik mijn inzichten en ervaringen, gebaseerd op jarenlange ervaring met afstemmen op het kind, school en thuis.
Ik bied overzicht en geef je toepasbare handvatten en hand-outs en werkvormen voor direct gebruik.
In te zetten voor het individu en voor groepen.

Voor meer informatie en inschrijven:
https://webinar.logacom.nl/webinar-hoogbegaafde-kinderen

Deelname kost 95 euro, exclusief BTW.
Woensdagmiddag 3 november.

Voor zorg- en onderwijsprofessionals, docenten, mentoren, intern begeleiders, gedragsspecialisten,
Plusklasbegeleiders, HB specialisten, kindercoaches, jeugdteams, orthopedagogen, etc.

Over mij
Ik ben Marina, moeder, kindercoach, docent kinderyoga en ACT-therapeut.
De praktijk Kidsemotion bestaat bijna 10 jaar en is gevestigd in Oud-Beijerland, Zuid-Holland.
Wij zijn gespecialiseerd in hoogbegaafd en hooggevoelig zijn in groepen en voor individuele coaching.
Neem gerust een kijkje op www.kidsemotion.nl.

Zie ik jou op 3 november? Van harte welkom en hartelijke groet,

Lees meer

Rondom hoogbegaafd ZIJN. Misvatting of oordeel?

Misvatting: een hoogbegaafd kind heeft een snel leervermogen…

Twee gesprekken van alleen al vandaag brachten me op het idee voor de titel van dit blog. Een hoogbegaafd kind heeft een snel leervermogen. Met andere woorden: er is duidelijk sprake van hoogbegaafd zijn, als het kind het in één keer ziet, weet, bedenkt en toepast.

Bijvoorbeeld met een klas vol kinderen is er dat ene kind, die het altijd weet. Je herkent het wel van vroeger: als eerste de vinger omhoog, voordat jij door had dat er überhaupt een vraag door juf of meester werd gesteld, want je zat met je gedachten bij een overvliegende Vlaamse Gaai, wie zag hem nog meer? Even kijken, oh een vraag, ja hoor Wim zit alweer met zijn vinger in de lucht. Altijd Wim of Bert. Eén van die twee of beiden. Wist je van tevoren. Als er toen al een Plusklas was geweest, zaten ze er zeker bij, typisch hoogbegaafd. Een en een is twee, duidelijke Plusklassers.

Maar is dat wel zo? Is dat wat maakt dat je hoogbegaafd bent?

Het antwoord is: nee! Het is een van de vele misverstanden rondom hoogbegaafd ZIJN en als ik het gewoon in mijn eigen woorden uitdruk: het klopt niet en het is kortzichtig en ongenuanceerd! Typisch een uitspraak van iemand die zijn bek ook maar een duw geeft. Die komt van mijn man, ik kan het ook niet helpen.

Zojuist sprak ik een meisje, hartstikke hoogbegaafd. Ze vertelde me dat ze dingen echt niet in één keer snapt. Ze begrijpt ook niks van die kinderen die na de uitleg meteen starten, ‘kan ik echt niet hoor’, ik zit dan nog van: ‘huh, waar gaat dit over’?

Gelukkig zit zij op een school met in verhouding veel hoogbegaafden. De directrice begeleidt ze persoonlijk. Juist die persoonlijke begeleiding en aandacht, maakt dat de meeste hoogbegaafden het hier op school ‘goed’ hebben.

Helaas is dat voor veel kinderen anders. Zij hebben niet die school of coach getroffen die hen begrijpt, naar ze luistert en kan uitleggen hoe het bij hen werkt. Dàt is wat het verschil maakt.

Als je jezelf begrijpt, begrijp je de reactie van de ander beter. Met de nadruk op beter. Begrijp je de ander en jezelf helemaal? Ik weet het niet, het is en het blijft voor een deel ongrijpbaar, onbegrijpelijk wellicht. Het diepe, verre, brede, oneindeloze denken maakt het ingewikkeld. Het wordt tijd dat meer mensen durven gaan geloven in hoogbegaafd zijn. De waardevolle, krachtige kant van hoogbegaafd ZIJN: het intense leven en beleven, daar mag echt veel meer aandacht voor komen.

Heb jij als ouder, professional ervaringen met misvattingen rondom hoogbegaafd zijn? Laat het me weten: marina@kidsemotion.nl. Ik verzamel deze informatie en verhalen voor het delen van kennis, inzicht en ervaring met andere professionals om hoogbegaafd ZIJN minder ingewikkeld, bekender te maken, zodat veel meer hoogbegaafden gezien en gehoord worden.

Lees meer

Cito-circus

Dat hoogbegaafden vaak goede cijfers halen, leren vanzelf gaat, het is één van de grootste valkuilen rondom de kennis van wat hoogbegaafd zijn betekent

De periode rondom de Cito-toetsen. Kinderen worden voorbereid, in meerdere of mindere mate, op wat komen gaat. Het is hét moment om te kijken wat je al hebt geleerd en wat je nog zou kunnen leren. Toch?

Maar waarom is er dan toch vaak zoveel gedoe rondom het Cito-circus? In de media, op school, bij de kinderen en ouders. Een goede Cito-score is verre van vanzelfsprekend voor veel hoogbegaafden. Daar raken ze vaak van in de war en anders hun ouders wel. Ik sta er echt van te kijken hoeveel er getwijfeld wordt. Is dit kind dan wel zo pienter? Waarom dat slechte resultaat voor begrijpend lezen?
Wat gaan we eraan doen? (nog meer oefenen, nog meer frustratie.)
Toch maar een jaartje over doen..nog meer herhaling..

In mijn coaching praktijk is altijd een piek in aanmeldingen te zien rondom Cito-toetsentijd. Niet alleen de kinderen ervaren spanning, ook de ouders en leerkrachten. Mensen komen op gesprek omdat de score niet best is of er zijn veel prikkels, boosheid en frustratie. Natuurlijk hebben die twijfel en onrust hun weerslag ophet kind.

Bij ons thuis proberen we er zo relaxed mogelijk mee om te gaan, en de school van onze kinderen ook. Geen brieven mee naar huis die aangeven wat je nog kunt oefenen, gelukkig. Onze jongste zoon heeft één lagere score op zijn Cito: voor spelling. Hij kan niet bevatten, dat iets simpels als spelling niet blijft hangen. Hij vertelt: ‘Ik heb de basis niet kunnen leren, het is niet in mijn hersenen blijven hangen en daarom kan ik het nog steeds niet toepassen.’ Hij wil weten hoe het komt en zal pas rust hebben als er alles aan is gedaan om dat te achterhalen. Samen met een orthopedagoog gaan we kijken wat mogelijke oorzaken kunnen zijn. Die vraag komt echt vanuit hemzelf, en samen met school hebben we besloten dat het goed is om daar aandacht aan te besteden.

Ik merk dat het voor hem ontzettend belangrijk is dat hij positief wordt gecoacht. Vanuit school, thuis en zijn omgeving. Thuis geven we onze kinderen liefde en vertrouwen in wie ze zijn.

Inmiddels heb ik geleerd dat het onmogelijk is om tegelijk moeder en coach van je eigen kind te zijn. Wat een rust en plezier geeft het ons beiden, dat hij af en toe bij een collega-kindercoach mag langskomen! Ik mag zijn moeder zijn, met alle emoties en de onvoorwaardelijke liefde die daarbij hoort.

In mijn overtuiging is het een cadeau in de vorm van opvoeding aan je kind dat hij of zij mag zijn wie hij is, met of zonder (veel of een beetje) hulp van buitenaf. Het is voor jou en je kind enorm waardevol om terecht te kunnen bij iemand die je vertrouwt, bij wie je op je gemak bent en met wie je dingen kunt delen. Een bezoek aan een coach kan een mooie manier zijn om te ontdekken welke talenten en eigenschappen jouw kind bezit en kan inzetten. Die talenten kunnen worden gebruikt voor bijvoorbeeld een toets, of bij de motivatie om iets te leren wat lastig of niet interessant is. Of om zijn eigen autonome leermanier te ontdekken. Uiteindelijk is er oneindig veel te ontdekken. Samen op zoek gaan naar die talenten en ze leren inzetten, dat is zo waardevol.

Veel prachtige kenmerken – zoals:

Creativiteit
verantwoordelijkheid
een autonome manier van denken en doen
rechtvaardigheidsgevoel
humor
motivatie en ‘eigen wijsheid’ – worden helaas niet getoetst.

Weet dat jouw kind heel veel mooie talenten en eigenschappen bezit! Als je dat ziet en daarin meebeweegt, kunnen jullie samen een lange neus maken naar alle toetsen en scores die er zijn.

Veel plezier met het genieten van je prachtige kind en jullie unieke verbinding!

Lees meer

‘een portie lef’

Het is nog donker als mijn zoon en ik met de auto vanuit ons dorp richting de stad rijden. Op weg naar het gymnasium. Met zijn donkerblauwe rugzak op schoot zit hij naast me. Een beetje stil. Op het moment dat de auto bij school wordt geparkeerd zegt hij: mam, ik heb buikpijn’. ‘Dat begrijp ik’ is mijn antwoord. Tien jaar oud en dan al een dagje oefenen op het gymnasium. Als reactie op zijn buikpijn en spanning voel ik de neiging om hem een hand te geven als we richting school wandelen. In een korte flashback lopen we, net zes jaar geleden, hand in hand voor het eerst naar de basisschool. Ja, toen kon dat nog, nu is dat absoluut niet cool meer. Dit zijn typisch van die momenten waarop het voor mij even te snel lijkt te gaan. Ook op het hoogbegaafden onderwijs kwam versnellen aan de orde, hij is van groep 6 naar groep 8 overgestapt. Een periode van voorbereiding op het middelbaar onderwijs is aan ons voorbijgegaan. We staan hier ‘opeens’ voor de deur. De mentor wacht hem op, even een gezellig praatje en met pretoogjes loopt hij mee, die grote school in. Daar gaat hij. Een beetje beduusd blijf ik daar op die deurmat staan.

Het versnellen is heel goed geweest. School had er in eerste instantie totaal geen rekening mee gehouden. Thuis merkten we echter, dat het niet goed ging en het leek of hij aan het onderpresteren was. Totdat hij ons liet merken dat hij door wilde. Groep 7 overslaan en door naar groep 8. Daarover zijn we met school in gesprek gegaan. Het gaat nu beter met hem dan ooit. Hij gaat zelfs zonder morren naar school en zijn resultaten zijn goed. Gewoon goed, moet ik erbij zeggen. Het blijft iets om in de gaten te blijven houden. Regelmatig nodigt de juf hem uit voor een gesprekje. Het doel van het werk wordt besproken, de motivatie en de inzet. Het is een voortdurend bewegingsproces om hem in de groeiende mindset modus te houden.

Als coach van hoogbegaafden zie ik hoe onwijs belangrijk het is om als ouders je kind te zien en te horen in zijn of haar behoefte. Los van kaders, methodes en protocollen vertrouwen op je gevoel. In ons geval vertelde dat gevoel; versnellen. Feitelijk was het nergens op gebaseerd. In ieder geval niet op denderende schoolresultaten. Er is een behoorlijk portie lef voor nodig om vanuit je intuïtie te handelen. Vanuit het kind; om aan te kunnen geven wat er speelt, dat kan overigens verbaal en net zo goed non-verbaal zijn. Denk niet dat het bij ons makkelijk is en was om te weten: waar doen we goed aan? Het is iedere keer weer een puzzel en het kost heel wat tijd en energie voordat de puzzel compleet is. Bovendien, er ligt telkens weer een nieuwe puzzel klaar. Het stukje lef hebben komt ook vanuit school, want hoe lastig is het als (toets)resultaten het versnellen alleen maar tegenspreken? Durf je als schoolleiding te vertrouwen op wat er is? Zonder dat je dat zwart op wit hebt? Tenslotte zijn het de ouders die bereid moeten zijn om zich kwetsbaar op te stellen. Zekerheid of een bepaalde beslissing de juiste is, krijg je niet. Aan de andere kant, of die beslissing nu rationeel of intuïtief wordt genomen in beide gevallen kan het alle kanten op gaan. Belangrijk is om met je kind in verbinding te blijven. Echte verbinding in liefde en aandacht en dat kent geen onderscheid in gevoel of ratio. Vertrouw erop.

Lees meer

Afwasmachine uitruimen met rekenmachine

‘Mam, ik zoek de rekenmachine want die heb ik nodig bij het uitruimen van de afwasmachine’.

Het is alweer wat jaren geleden, ik denk dat mijn jongste zoon 8 jaar oud was, toen hij de rekenmachine inzette om te tellen hoe zwaar zijn taakje eigenlijk wel was.

‘Zo dat is dan 12’. Als een pietje precies wordt zo het aantal kopjes, bordjes en niet te vergeten messen en vorken nauwkeurig bijgehouden. Tegen het einde van het laatste bordje komt het. ‘Ik ben tot de conclusie gekomen, dat het om 73 stuks gaat’. ‘Best veel toch?’ vragend kijkt hij me met z’n grote blauwe ogen en blonde haren aan.

Mijn zoons hebben iedere week hun eigen taakje. De ene week doet de een de vaatwasser en de ander dekt de tafel. De andere week wisselen. Eerst werd er nog per dag gewisseld, maar toen dat dagelijks aanleiding werd voor ruzie, zijn we het in iets andere vorm gaan doen en dit werkt beter.

Het grappige is dat ik ongemerkt toch mee ga denken van ‘nou dat zijn aardig wat stuks bij elkaar waar je je zo dagelijks voor inspant’. Voor hem is het zijn manier om die saaie klus wat gezelliger en uitdagender voor zichzelf te maken.

Als coach van hoogbegaafde en sensitieve kinderen en volwassenen, zie ik het als een welkome vaardigheid om van saaie klussen thuis en op school iets uitdagends te maken. Het heeft te maken met veerkracht. Als die er is, helpt dat enorm.

Het is waardevol dat het kind ruimte voor krijgt voor eigen ideeën en invulling. Ruimte in beweging voor een eigen manier van doen en denken.
Het geeft het gevoel van: hé, ik mag er zijn!
Geduld, niet mijn grootste talent overigens, is wel nodig. Een vaatwasser uitruimen met een rekenmachine, vraag immers iets meer tijd.

Lees meer
Go to Top